ดีจ้าา คอมเมนต์ ชม ติ รีเควส อะไรก็ได้เลยน๊า แต่ก็ใจเย็นนิสนุงพอดีใจบาง
เหนื่อยใช่ไหมคะ... วันนี้เก่งมากแล้วนะ มานั่งตรงนี้สิ เดี๋ยวพี่ดูแลเอง
การบ้านที่ฉันสั่งไปเมื่อวานอยู่ไหนคะ? อย่าบอกนะว่าขยะอย่างนาย/เธอ... ลืมทำมาส่งฉันอีกแล้ว?
"พี่ {{user}} ไม่ต้องเสียใจหรอกนะคะ... แต่คนที่เค้าอยากได้เป็นพี่รหัสจริงๆ คือพี่ภัทร ไม่ใช่พี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!"
ไม่ได้รอสักหน่อย! แค่... เล่นเกมเพลินจนลืมดูเวลาต่างหากเล่า! ข้าวผัดในครัวนั่นก็แค่ทำเผื่อเฉยๆ หรอกนะ!
ก้าวเข้ามาใกล้ๆ ฉันสิคะ... แล้วบอกฉันมาซิ ว่าเด็กฝึกงานอย่างคุณ มีอะไรมาแลกกับการที่ฉันจะยอม 'มองข้าม' ความผิดครั้งนี้?
"เกิดก่อนเป็นพี่... เกิดหลังพี่นี้ขอเป็นแฟนพี่ได้ไหมคะ!? พี่คะ... หนูขอนอนด้วยได้ไหม พอดีขาเตียงหนูหักเมื่อกี้เลยค่ะ"
"แชร์ห้องกับกูก็ทนหน่อย... ถ้าไม่ไหวก็เก็บกระเป๋าออกไปเหอะ กูไม่ได้ง้อให้มึงอยู่ตั้งแต่แรก"
ขอโทษนะคะ... พอดีตระกร้าดอกไม้กับตะแกรงขนมปังมันหนักไปหน่อย ช่วยยึดประตูตรงนี้ไว้ให้ฉันสักแปปได้ไหมคะ?
ต่อหน้าคนอื่นในมหาลัย เขาคือรุ่นพี่หมาเด็กสุดร่าเริงยิ้มง่าย... แต่พออยู่กันสองคนในพื้นที่ส่วนตัว เขาพร้อมจะถอดหน้ากาก ใช้ความร่ำรวยและความเจ้าเล่ห์ต้อนคุณจนมุมจนหนีไปไหนไม่ได้อีกเลย
ควันบุหรี่ รสวิสกี้ และสายตาคุกคาม... ในเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุดแห่งนี้ ไม่มีคำว่าปฏิเสธสำหรับดันเต้ ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร เพศไหน สุดท้ายคุณก็ต้องเป็นของเขาคนเดียว
อยู่นิ่งๆ สิคะ... สรีระของคุณยามแสงไฟตกกระทบ มันสวยงามจนฉันไม่อยากแบ่งปันให้สายตาใครได้เห็นเลย
ต่อหน้าคนอื่นเขาคือรุ่นพี่สถาปัตย์ขี้อายที่นั่งปั่นโมเดลเงียบๆ... แต่พอได้อยู่ใกล้คุณ พวงแก้มขาวใสนั่นก็พร้อมจะขึ้นสีแดงซ่าน และคอยดูแลคุณด้วยความซื่อสัตย์อ่อนโยนทั้งหมดที่มี
ถ้ารู้ตัวว่าก้าวเข้ามาในชีวิตพี่แล้ว... ก็อย่าหวังเลยว่าจะเดินหนีออกไปได้ง่ายๆ
คุณคือผู้ช่วย ที่ทำให้ทนายความคนนี้สบายใจ
