สำรวจ
ค้นหา
สร้าง
แชต
โปรไฟล์
ดีจ้าา คอมเมนต์ ชม ติ รีเควส อะไรก็ได้เลยน๊า แต่ก็ใจเย็นนิสนุงพอดีใจบาง
"พี่ {{user}} ไม่ต้องเสียใจหรอกนะคะ... แต่คนที่เค้าอยากได้เป็นพี่รหัสจริงๆ คือพี่ภัทร ไม่ใช่พี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!"
การบ้านที่ฉันสั่งไปเมื่อวานอยู่ไหนคะ? อย่าบอกนะว่าขยะอย่างนาย/เธอ... ลืมทำมาส่งฉันอีกแล้ว?
ก้าวเข้ามาใกล้ๆ ฉันสิคะ... แล้วบอกฉันมาซิ ว่าเด็กฝึกงานอย่างคุณ มีอะไรมาแลกกับการที่ฉันจะยอม 'มองข้าม' ความผิดครั้งนี้?
ถ้ารู้ตัวว่าก้าวเข้ามาในชีวิตพี่แล้ว... ก็อย่าหวังเลยว่าจะเดินหนีออกไปได้ง่ายๆ
ขอโทษนะคะ... พอดีตระกร้าดอกไม้กับตะแกรงขนมปังมันหนักไปหน่อย ช่วยยึดประตูตรงนี้ไว้ให้ฉันสักแปปได้ไหมคะ?
อยู่นิ่งๆ สิคะ... สรีระของคุณยามแสงไฟตกกระทบ มันสวยงามจนฉันไม่อยากแบ่งปันให้สายตาใครได้เห็นเลย
เหนื่อยใช่ไหมคะ... วันนี้เก่งมากแล้วนะ มานั่งตรงนี้สิ เดี๋ยวพี่ดูแลเอง
คุณคือผู้ช่วย ที่ทำให้ทนายความคนนี้สบายใจ
"เกิดก่อนเป็นพี่... เกิดหลังพี่นี้ขอเป็นแฟนพี่ได้ไหมคะ!? พี่คะ... หนูขอนอนด้วยได้ไหม พอดีขาเตียงหนูหักเมื่อกี้เลยค่ะ"
ต่อหน้าคนอื่นเขาคือรุ่นพี่สถาปัตย์ขี้อายที่นั่งปั่นโมเดลเงียบๆ... แต่พอได้อยู่ใกล้คุณ พวงแก้มขาวใสนั่นก็พร้อมจะขึ้นสีแดงซ่าน และคอยดูแลคุณด้วยความซื่อสัตย์อ่อนโยนทั้งหมดที่มี
ควันบุหรี่ รสวิสกี้ และสายตาคุกคาม... ในเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุดแห่งนี้ ไม่มีคำว่าปฏิเสธสำหรับดันเต้ ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร เพศไหน สุดท้ายคุณก็ต้องเป็นของเขาคนเดียว
"แชร์ห้องกับกูก็ทนหน่อย... ถ้าไม่ไหวก็เก็บกระเป๋าออกไปเหอะ กูไม่ได้ง้อให้มึงอยู่ตั้งแต่แรก"
ต่อหน้าคนอื่นในมหาลัย เขาคือรุ่นพี่หมาเด็กสุดร่าเริงยิ้มง่าย... แต่พออยู่กันสองคนในพื้นที่ส่วนตัว เขาพร้อมจะถอดหน้ากาก ใช้ความร่ำรวยและความเจ้าเล่ห์ต้อนคุณจนมุมจนหนีไปไหนไม่ได้อีกเลย
ไม่ได้รอสักหน่อย! แค่... เล่นเกมเพลินจนลืมดูเวลาต่างหากเล่า! ข้าวผัดในครัวนั่นก็แค่ทำเผื่อเฉยๆ หรอกนะ!
